تاریخچه جذاب عینک، نگاهی به گذشته و انواع عینک امروزی

امروزه دیدن افراد با عینک، مثل دیدن افرادی که در زمستان لباس گرم می­پوشند، عادی است. عینک­ها ابزاری هستند که برای بیشتر افراد صرف­نظر از نسخه یا شکل چشم، قدرت دیدن فراهم می­کنند. اما همیشه این طور نبوده است.

رشد و توسعه عینک­ها به عنوان درمانی عادی و رایج برای بینایی ناقص، قرن­ها طول کشید و مبتکران برجسته بسیاری، راه را برای دستیابی به بینایی کاملی که امروز از آن لذت می­برید، هموار کردند. آیا تاکنون درباره فناوری اولیه عینک­ها کنجکاو بوده ­اید؟ در اینجا نگاهی کوتاه به تاریخ پدیده ­ای داریم که به میلیون­ها نفر امکان می­دهد بخوانند، رانندگی کنند، جراحی انجام دهند و یا حتی شلیک درستی با تفنگ داشته باشند!

عینک ­های جدید

اولین مخترع عینک امروزی­ مشخص نیست. اما رومی ­ها اولین افرادی بودند که توانایی استفاده از شیشه برای افزایش توانایی دیدن متون کوچک را کشف کردند و با کره­ ها، شیشه­ هایی با قابلیت بزرگ کنندگی اجسام در سایز کوچک ساختند.

اولین عینک که در تاریخ شناخته می­شود، در طول قرن سیزدهم در ایتالیا دیده شد. عدسی­ های اولیه از جنس شیشه دمیده شده، در فریم های چوبی یا چرمی قرار داده شدند (یا گاهی اوقات فریم های ساخته شده از شاخ حیوان) و سپس جلوی چشم یا روی بینی قرار می­گرفتند. این عینک ­ها که بیشتر توسط راهبان استفاده می شدند، محبوبیت یافتد و فناوری آنها در طول دوره رنسانس بهبود یافت.

آثار هنری بهترین نشان از وجود این عینک­ها در آن دوره هستند، زیرا نقاشی­های دوره رنسانس گاهی اوقات دانشمندانی را تصویر کرده­ اند که از عینک ­های روی بینی یا فریم ­های گرفته شده با دست استفاده می­کردند.

دمنده­ های شیشه، عدسی ­هایی با ضخامت ­های مختلف را بر اساس آزمایش دید اولیه می­ ساختند. با محبوبیت بیشتر این عینک ­ها، ساخته ­های ایتالیایی در سراسر اروپا پخش شدند و بخصوص در دسترس ثروتمندان قرار گرفتند. از آنجا که دانشوری یک ویژگی برجسته در دوره رنسانس بود، عینک تبدیل به نماد هوش و موفقیت شد.

پس از آن احتمالا تا چندین قرن فناوری ساخت عینک به شکل راکد باقی ماند، زیرا تصویر تاریخی شفاف از عینک، بعد از گذشت 5 قرن و در طول قرن هجدهم دیده شد. عینک­ های بدون نیاز به نگه داشتن ساخته شدند و نمونه­های آویخته شده بر گوش نیز افزایش یافتند.

شاید مشهورترین این عینک­های مدرن ­تر شامل عینک ­های « Martin’s Margins» بود که توسط بنجامین مارتین مخترع طراحی شد. این عینک­ ها امروزه در اقلام مجموعه­ داران به فروش می­رسند اما از عینک­ های اولیه ­ای بودند که در پی ساخت عدسی­ های دقیق تر و عدسی ­های ضخیم­تر همراه با قاب­های بادوام، ساخته شدند.

پیشرفت­ های مهم

پس از اختراع عینک هایی که روی گوش قرار می گرفتند، پیشرفت­ های جدید در عینک ­ها سرعت گرفت. بنجامین فرانکلین قابلیت تغییر عینک را با اختراع عدسی ­های دو کانونی اضافه کرد که به شخص امکان می­داد هر دو حالت دید دور و نزدیک را با یک عدد عینک به جای دو عدد، استفاده کند. او ابتدا با دو نیم کردن عدسی ­ها و قرار دادن آنها در کنار هم در یک فریم، این کار را انجام داد.

سبک مهم دیگر عینک ­ها در این زمان، «عینک ­های مدل قیچی» بود. آنها عینک­هایی بودند که می­توانستند در جیب قرار گیرند و هر زمان لازم بود، برای دیدن چیز مهمی از جیب بیرون بیایند. بعضی مردان دوست نداشتند همیشه عینک بزنند بنابراین از این عینک­های جیبی استفاده می­کردند که می­توانستند آنها را مثل یک قیچی تا کنند و دوباره باز کنند.

با آغاز قرن نوزدهم، عینک ­ها همچنان دست­ساز بودند و در دسترس همه نبودند. اما انقلاب صنعتی در شرف وقوع بود و تولید انبوه فریم ­ها و عدسی ها سبب شد زنان و مردان کارگر با سهولت بیشتری به اصلاح چشمی ضروری دست یابند.

اوایل قرن نوزدهم شاهد معرفی عدسی ­های عجیب استوانه ­ای برای اصلاح آستیگماتیزم (ناهمخوانی بینایی) نیز بود.

ابتکارات جدید

 در طول قرن نوزدهم، نسخه­ های صحیح و فناوری عدسی ­ها بیش از پیش برای مردم قابل دسترسی شد، اما قرن بیستم شاهد گرایش به سوی عینک ­های مد روز و با سبک خاص بود. فریم هایی با شکل­ ها، مواد و رنگ­های مختلف در دسترس افرادی که می­خواستند فریم با شکل صورت، رنگ چشم یا لباسشان هماهنگ باشد قرار گرفت.

مثلا تئودور روزولت عینک­های pince-nez یا دماغی استفاده می­کرد که دسته ­ای برای قرار گرفتن روی گوش نداشت بلکه با یک گیره روی دماغ قرار می­گرفت. این عینک­ها در اوایل قرن بسیار محبوب بودند اما کم­ کم از مد افتادند و نسل­ های قدیمی­تر از آنها استفاده می­کردند.

سبک عینک­ ها بیشتر به دلیل دسترسی پذیری و توسعه پلاستیک­ های قوی تغییر کرد. دیگر نیازی نبود همه عینک­ها با فریم ­های چوبی، فلزی یا شاخ حیوان ساخته شوند. پلاستیک می­توانست در شکل­ ها و اندازه ­های مختلف قالب­ گیری شود.

قرن بیستم نیز شاهد ظهور عینک آفتابی بود. درحالیکه عینک آفتابی ابتدا در طول قرن دوازده در چین اختراع شد، اما برای بینایی یا حفاظت از آفتاب نبودند. بلکه برای تاریک کردن چشم­ قاضی ­ها در دادگاه استفاده می­شدند تا کسی نتواند حالت چهره و نگاه آنها را تشخیص دهد.

بعضی سازندگان عینک نیز عدسی­های رنگی را امتحان کردند اما این کار نیز برای حفاظت نبود. فقط در طول قرن بیستم بود که استفاده از عینک­های آفتابی برای حساسیت در برابر نور به دلیل شرایط پزشکی، شروع شد. این مد به فراتر از کاربرد پزشکی نیز بسط یافت و در سال 1929 عینک آفتابی برای حفاظت از نور خورشید و کاهش تشعشع به چشم، به تولید انبوه رسید.

در پایان، دهه 1980 شاهد معرفی عدسی­ های پلاستیکی بودیم. این عدسی­ ها کمتر شکستنی بودند و می­توانستند سبکی و ضخامت بیشتری نسبت به شیشه ­های قبلی ایجاد کنند. فناوری مدرن ادامه یافت تا عینک­ هایی با پوشش­های حفاظتی که تشعشع و نور فرابنفش را کاهش می­دادند، بهبود یابند.

عینک­های شما حاصل قرن­ها فناوری مبتکرانه هستند!

انواع مختلف عینک

در نگاه اول ممکن است عینک ­ها، مانند وسایل زینتی ساده و عادی به نظر برسند. آنها فقط فریم ­هایی همراه با عدسی هستند که به شما کمک می­کنند بهتر ببینید، درست است؟

خب، البته همیشه این طور نیست. دنیای عینک به نوبه خود، قلمرویی بزرگ با انواع مختلفی از عینک ­ها و فریم ­هایی است که برای اهداف بسیار مهمی طراحی شده ­اند.

وقتی اسم عینک به میان میاد، احتمالا بسیاری از افراد ابتدا به عینک تجویز شده فکر می­کنند. اینها عینک­ هایی با انواع عدسی­ هایی هستند که دید شما را بهتر می­کنند و به افراد دوربین و نزدیک بین کمک می­کنند تا بخوانند، رانندگی کنند و زندگی روزمره خود را داشته باشند.

نیازی نیست حتما مشکل بینایی داشته باشید تا بخواهید عینک بزنید یا به آن احتیاج داشته باشید. بسیاری از افراد عینک­هایی بدون عدسی تجویز شده استفاده می­کنند که ممکن است به خاطر مد، ایمنی یا اندکی قدرت بزرگنمایی بیشتر آن در مطالعه باشد.

عینک مطالعه

عینک مطالعه به جبران تاثیرات پیرچشمی کمک می­کند . با افزایش سن، عدسی چشم شما ضخیم­تر می­شود و عضلات چشم­تان سخت­تر می­توانند حرکت کنند. وقتی عدسی چشمتان به سادگی روی نور متمرکز نشود، خواندن متن برایتان دشوارتر می­شود، بنابراین عینک مطالعه موجب اندکی تقویت بزرگنمایی می­شود (تا +2.75 دیوپتر).

عینک ­های غیرتجویزی

این عینک که گاهی اوقات آن را عینک مد، عینک وضوح یا عینک تقلبی نیز می­نامند، عدسی ­های تجویزی یا بزرگنمایی ندارد – آنها فقط برای زیبایی به کار می ­آیند. اگر نیازی به اصلاح بینایی ندارید اما می­خواهید برای داشتن ظاهری خاص عینک استفاده کنید، این نوع عینک مخصوص شماست.

عینک آفتابی

عینک آفتابی عدسی ­هایی با شیشه­ های رنگی سبک یا سنگین دارد که سبب می­شود دیدن در شرایط بسیار پر نور، آسان­تر شود. انواع زیادی عینک آفتابی وجود دارد که بعضی از آنها شماره تجویز شده چشم یا بزرگنمایی نیز دارند، و بعضی از آنها بدون آن هستند.

بسیاری از عینک­ های آفتابی عدسی­ های قطبی نیز دارند که تشعشع را کاهش داده و کنتراست رنگ را برای دید شفاف­تر شما افزایش می­دهد.

عینک­ هایی برای حفاظت دیجیتالی و ضد نور آبی

این نوع عینک­ ها که اختراعی جدید هستند، برای حفاظت از چشم شما در برابر تاثیرات کاربرد زیاد صفحه نمایش و بخصوص خستگی چشم در اثر کارهای دیجیتالی استفاده می­شوند. این عینک ها، بعضی از نورهای آبی تولید شده توسط صفحه نمایش را فیلتر کرده و به این وسیله، مانع از ورود آنها به چشم­تان می­شود.

همه بخش­های مختلف عینک

وقتی نزد اپتومتریست می­روید و نسخه چشم می­گیرید، معمولا درباره عینک با ترکیبی از دو بخش کلیدی صحبت می­کنید: عدسی و فریم که عموما این دو ترکیب را با نام عینک طبی می شناسند.

برای خرید عینک طبی کلیک کنید!

عدسی عینک

عدسی­ ها قطعه ­های شفافی هستند که هنگام استفاده از عینک، از درون آنها نگاه می­کنید. آنها با توجه به نسخه تجویز شده برای شما ساخته می­شوند، به این معنی که نور را به گونه ­ای بازتاب می­دهند تا مشکلات بینایی شما را اصلاح کند (رایج­ترین این مشکلات، نزدیک بینی، دور بینی و آستیگماتیسم است).

چندین نوع مختلف عدسی و مواد عدسی وجود دارد. با توجه به نسخه تجویزی شما، ممکن است به عدسی­ های تک بین یا چندکانونی مانند عدسی­های تصاعدی نیاز داشته باشید.

دکتر چشم­تان می­تواند شما را به انتخاب عدسی مناسب برای چشمتان راهنمایی کند و می­توانید از همان جا درباره پوشش­ ها، رنگ­ها و ویژگی­ های خاص در عینک نیز سوال کنید. مثلا پوشش­های ضدبازتابی هیدروفوبیک به صورت استاندارد در برخی برند های عدسی­ وجود دارد اما همچنین می­توانید پوشش فیلتر نور آبی یا آنتی رفلکس را اضافه کنید.

فریم عینک

 فریم دور عدسی را می­گیرد – ساختار اصلی یا کالبد عینک است. معمولا از استات یا فلز ساخته می­شود و ممکن است در شکل و رنگ ظریف و شیک، یا پر زرق و برق تولید شود.

فریم ها اجزای مجزای زیادی دارند که کمک می­کند به راحتی جلوی چشم شما جای گیرند.

دور فریم: بخشی از فریم عینک که عدسی­ ها را نگه می­دارد. اغلب همین بخش دور فریم است که موجب ظاهر متمایز آن می­شود. دور فریم می­تواند گرد، مربع، بیضی یا در انواع دیگر شکل ­ها باشد که با توجه به عدسی­ های تجویزی تطبیق داده می­شود.

بعضی عینک­ها فریم کامل دارند اما بعضی دیگر نیم فریم هستند که در آنها همه دور عدسی با فریم پوشانده نشده است.

پل عینک: بخش ضروری فریم عینک، پل آن است که بیشترین وزن فریم را تحمل می­کند. این یک تکه اتصالی است که دو فریم عدسی را با هم پیوند می­دهد و روی پل بینی­تان قرار می­گیرد.

پل فریم، راحتی و تناسب عینک شما را تعیین می­کند و لازم است اطمینان یابید مناسب شکل صورت­تان نیز هست. اگر صورت پهن، پل بینی کوچک و استخوان­های برجسته گونه دارید، عینک Low bridge fit یا پل پایین می­تواند بهترین انتخاب­تان باشد.

پل ابرو : گاهی اوقات عینک­ها با پل دوم همراه هستند که بالای پل اول قرار می­گیرد هم موجب سبک خاص عینک می­شود و هم راهی برای استحکام بیشتر آن است.

عینک­های سبک خلبانی نمونه ای از عینک هایی است که پل دوم یا ابرو دارند.

پد بینی: بخش­های کوچک و بالشتی که روی بینی جای می­گیرد تا به تناسب بهتر عینک و جلوگیری از سر خوردن آن از روی بینی کمک می­کند. آنها بیش از همه در فریم فلزی رایج هستند و معمولا از پلاستیک شفاف ساخته می­شوند. فریم ­های استات نیازی به پدهای جدای بینی ندارند و درعوض پدهای آنها دقیقا روی دور فریم ساخته می­شود.

بازوهای پد: بازوهای کوچکی که روی دور قاب ثابت می­شوند و پدهای بینی را نگه می­دارند. آنها اغلب قابل تنظیم هستند تا بتوانید تناسب کامل آن با فریم ­تان را بیابید. یکبار دیگر می­گوییم که پدهای بینی و بازوهای پد معمولا در فریم ­های فلزی یافت می­شوند و فریم ­های پلاستیکی فاقد آن هستند.

لولا: بدون لولا یا بند نمی­توانید دسته ­های عینک را به سمت داخل خم کنید تا به راحتی در کیفتان جای گیرد. لولاها، نقاط اتصالی هستند که با پیچ به هم وصل می­شوند تا بخش انتهایی عینک را به دسته ­ها وصل کنند. آنها انواع مختلفی دارند اما لازم است امکان حرکت آسان دسته ­های عینک را فراهم کنند.

پیچ: دو نیمه مفصل­ ها با یک پیچ به هم متصل می­شوند. اگر تاکنون کیت تعمیر عینک با پیچ گوشتی ­های بسیار کوچک آن را دیده باشید، به خوبی می­دانید این پیچ گوشتی­ها برای چیست. پیچ­ های داخل لولای عینکتان می­توانند با توجه به فریم، سفت یا شل یا جایگزین شوند.

دسته­ ها: دو بخش نازک و بلند عینک که با لولا به عینک وصل می­شوند و تا پشت گوشتان کشیده می­شوند. آنها مسئول این هستند که در طول روز، عینک را نگه دارند! ممکن است طول و شکل دسته­ ها متفاوت باشد – بعضی از دسته­ ها ممکن است انتهای بسیار پیچ دار داشته باشند اما بعضی دیگر صاف­تر باشند.

نوک دسته: نوک دسته که تکه گوش نیز نامیده می­شوند، انتهای هر دسته هستند که راحت پشت گوشتان جای می­گیرند. نوک­های دسته عینک­های فلزی گاهی اوقات با مواد متفاوت و راحت­تری ساخته می­شوند که از حساسیت پوستی جلوگیری شود.

شکل­ها و سبک­های عینک

عینک­ ها شکل ­های مختلفی دارند و معروفترین ها، اسم های خاص خودشان را دارند. احتمالا بعضی از نام­های کلاسیک سبک عینک را شنیده باشید: عینک خلبانی، عینک چشم گربه­ای، عینک گرد مدل جان لنونی و غیره.

اما از کجا بدانید فریم چشم گربه ­ای بگیرید یا فریم کلاب مستر؟ آیا همه عینک­های مربع، به طور پیش فرض مستطیلی نیز هستند؟ و عینک ­های هندسی کدامند؟

عینک­ مستطیلی

بنا به دلیلی، عینک­های مستطیلی کالای اصلی دنیای فریم ها هستند: آنها جذاب و چشمگیرند. آنها طراحی ساده و خاصی دارند که ممکن است با رنگ­های خاصی که دوست دارید، جذابیت بیشتری نیز به آن بدهند.

عینک مربع

عینک ­های مربع که زاویه­ دار تر از فریم های مستطیلی هستند (مثلا پنج برابر)، عدسی­ هایی با ارتفاع و پهنای نسبتا برابر دارند. شکل جعبه­ ای آنها می­تواند زاویه ی بیشتری به چهره گرد بدهد.

عینک گرد

عینک ­های فلزی گرد، حس لذت­بخش با کیفیت بودن و معتبر بودن را منتقل می­کنند اما فریم ­های ضخیم­تر استاتی آنها، حالت به روز تری دارند. این سبکی است که همواره خاطره ­انگیز است اما منحصر به فرد بودن آن نیز به چشم می­آید.

عینک چشم گربه ای

تمامی جذابیت عینک­ های چشم گربه ­ای مربوط به گوشه ­های کشیده و شکل رو به بالای آن است که گویی به مژه­ های بلندتر اشاره دارد. خط ابروی منحنی و متمایز آن سبب می­شود به شکل سبک عینک زنانه دیده شود، اما قطعا هر کسی می­تواند عینک چشم گربه­ ای دلخواه خود را استفاده کند.

عینک خلبانی

قدیمی­ترین شکل عینک خلبانی، عینک­های آفتابی رنگی بودند که خلبان­ های نظامی استفاده می­کردند. اما عدسی­ های پهن و میله روی پل بینی در طراحی آنها در نهایت در میان عموم مردم محبوب شد. اکنون این عینک ­ها به عنوان سبکی از عینک­ های تجویز شده عادی و عینک­ های آفتابی در دسترس هستند.

عینک بیضی

عینک بیضی که کمی پهن­تر از فریم های دایره­ ای و کمی گردتر از فریم های مستطیلی است، جلوه شیکی دارد که به خوبی با ویژگی­ های چهره زاویه ­دار همخوانی دارد. فریم ­های آنها ممکن است ضخیم یا فلزی ظریف باشد که سبب می­شود گزینه جذاب و انعطاف پذیری برای افراد مختلف باشد.

عینک­ کلاب مستر

قسمت بالایی عینک کلاب مستر روی خط ابرو قرار می­گیرند و انتهای لنز معمولا بدون دور فریم یا با نوار فریم ظریف­تر همراه می­شود. آنها حس سبک فلسفی و دانشگاهی را منتقل می­کنند و در دهه 1950 بسیار محبوب بودند.

عینک­ هندسی

عینک­ های هندسی شکل­ هایی متفاوت از عینک­ های رایج دارند – شش ضلعی، هشت ضلعی، پایین گرد و بالای زاویه دار و انواع بسیار دیگر. اگر کناره ­های عدسی ­ها بیش از چهار گوشه مجزا داشته باشند یا شکل آنها به سادگی قابل تشخیص نباشد، احتمالا فریم هندسی هستند. این سبک عینک برای هر فردی است که کاملا خواستار جلوه­ای متفاوت در عینک خود است.

عینک بزرگ

عینک­ های بزرگ یک شکل مشخص فریم ندارند. همان طور که نام آن نشان می­دهد، ویژگی متمایز آنها این است که نسبتا بزرگ هستند و همه جا به وفور یافت نمی­شوند. آنها همیشه اقلام جدیدی نیستند – عدسی­ های بزرگ آنها میدان دید بزرگی فراهم می­کند و اندازه ­شان سبب می­شود اکسسوری جذابی مطابق با مد روز باشند.